Eerste Landelijke rapportage VN verdrag

Het rapport betreft een uiteenzetting van de (wettelijke) maatregelen die in de periode

vóór en sinds de ratificatie door Nederland zijn genomen of genomen worden om de rechten van personen met een beperking

te bevorderen en beschermen.

Decentralisatie van taken: de ‘vrijblijvendheid’ in gemeenten bij de invulling van

inclusief beleid en de gevolgen van decentralisatie van taken naar de lokale overheid

leiden tot verschillen in aanpak en aanbod per gemeente. Zij vragen zich af hoe de

centrale overheid haar ‘systeemverantwoordelijkheid’ invult.

Toegankelijkheid laat op verschillende terreinen te wensen over. Het betreft zowel

fysieke als sociale toegankelijkheid:

o

gebouwen (de regelgeving is te beperkt; uitgangspunt moet zijn ‘design for all’);

o

vervoer (zowel openbaar vervoer als doelgroepenvervoer);

o

sociale toegankelijkheid: niet de beperking zelf belemmert, maar de

maatschappij ‘werkt beperkend’ in bijvoorbeeld (negatieve) bejegening en het

(onvoldoende) ontsluiten van informatie.

 

Onderwijs: het Nederlandse onderwijssysteem (regulier en speciaal onderwijs) is niet

inclusief.

Arbeid: onvoldoende mensen met een beperking komen aan het werk. Het recht op

een minimumloon lijkt voor hen niet te gelden.

Wonen: vrije woningkeuze is vaak niet reëel; verhuizen is moeilijk in geval van

afhankelijkheid van voorzieningen en ook financiële regelingen maken dat moeilijk.

Lees het hele rapport hieronder (ca. 100 bladzijden)

WebPage