Bert Jongen, raadslid D66 Maastricht, over het VN-verdrag

“Het was een heugelijke dag voor mensen met een beperking. De Tweede Kamer heeft ingestemd met de ratificatie van het VN Verdrag rechten van gehandicapten. Het werd tijd, want Nederland was wereldwijd één van de laatste landen waar dat nog niet het geval was. Het Verdrag zelf dateert van 13 december 2006. Het Verdrag werd weliswaar op 30 maart 2007 door Nederland ondertekend, maar zonder ratificatie trad het nog niet in werking. Je zou denken dat het zo vanzelfsprekend is dat mensen met een beperking dezelfde rechten hebben als andere mensen. Maar dat is niet het geval, helaas.

Zo kon het gebeuren dat de gemeente Maastricht een aantal jaren geleden Manjefiek Malberg bouwde met een sportvoorziening in de kelder die ongeschikt is voor rolstoelers omdat er in geval van een calamiteit geen geschikte vluchtroute is. Bij de bouw had men niet de moeite genomen zich te verdiepen in de materie. Door het Verdrag komt daar verandering in.

Er is overigens geen reden tot juichstemming, want om een meerderheid in de Tweede Kamer te krijgen werd de toepassing van het Verdrag afgezwakt door middel van een zogeheten Algemene Maatregel van Bestuur. Die moet voorkomen dat overheden, organisaties, bedrijven en ondernemers formeel gedwongen kunnen worden om dure voorzieningen te treffen om gebouwen toegankelijk te maken voor bijvoorbeeld rolstoelers of blinden.

Let er maar eens op bij een bezoek aan een restaurant of in een café: vaak is er een fysieke drempel om binnen te komen en moet je een trap op of een trap af om naar het toilet te kunnen. Ik ben er absoluut geen voorstander van om een heksenjacht te ontketenen om alle gebouwen alsnog toegankelijk te maken. Maar het Verdrag kan ertoe bijdragen dat bij nieuwbouw wél gedacht wordt aan een betere toegankelijk.

Er is nog een lange weg te gaan voordat mensen met een beperking volledig geaccepteerd worden in onze maatschappij. Het gaat stapje voor stapje. Ik heb de tijd nog gekend dat het normaal gevonden werd dat mensen met een beperking op een terrasje verzocht werden om weg te gaan omdat het slechts was voor de andere klandizie. Die tijd is gelukkig voorbij. Met de ratificatie is weer een verdere stap gezet op weg naar emancipatie. Ere wie ere toekomt: hulde aan PvdA-Tweede Kamerlid Otwin van Dijk die daar een grote rol in heeft gespeeld.”